‫آنچه در «پنی‌دردفول: شهر فرشتگان» گذشت...
‫من دیدم چیکار کردی
‫من فلای ریکو هستم
‫بلدی «کت» کجاست؟ ‫اونجا پیدام کن
‫سلام. خانم برنسون
‫وای دکتر کرافت! سلام
‫دلتون می‌خواد بهمون ملحق شید؟
‫زنتون کجاست؟
‫خواهر مالی، ‫در مورد جیمز هزلت اومدم
‫شما هم نجات داده شدین، کارآگاه؟
‫می‌خوای منم نجات بدی؟
‫کار آرویو سکو ساخته ست
‫و با مرگ هزلت، کسی رو نداریم ‫که اون بزرگراه کوفتی رو بسازه
‫واقعاً نداریم؟
‫یه شرکت که این لطف رو در حقتون بکنه
‫چیزی که مردم احتیاج دارن یه قهرمانه
‫که ترس و خشم‌شون رو به سمت
‫- یه‌چیز راه‌گشا سوق بده ‫- مثل بزرگراه
‫قبلاً دیدیمش؟
‫سم، تو و آنتون دنبال اون نازی برین
‫ما دنبال اون بچه میریم
‫پس، توی تصادف ماشین، سوختن؟
‫آره. سوختن...
‫ولی اینا توی جمجمه‌شون بود
‫یه چیزی بگم پت، ‫نظرت چیه وانمود کنی
‫هیچوقت اینا رو ندیدی؟
‫لوئیس...
‫فقط برای چند روز
‫باید ترتیب یه کاری رو بدم
‫نمی‌تونم توی گزارشم دروغ بنویسم
‫کی میگه دروغ بگو؟
‫فقط میگم لفتش بده
‫گزارش رو گم کن. وقت تلف کن
‫جیل رو ببر استیک بخورین
‫لطف کن. خواهش می‌کنم
‫ها؟
‫ما را در تلگرام دنبال کنید ‫@EILIAsub
‫ترجمه از ایلیا
‫خب کی باید برگردی سر کار؟
‫یکشنبه. برای یه جشن لازمم دارن
‫مامان...
‫می‌دونم
‫مثل پانچو بی‌یا ‫اون وسط وایساده بود
‫با یه چاقوی نیم متری
‫پلیسای کوفتی خودشونو خیس کرده بودن
‫خدایا، از دست اون جوونای لعنتی
‫به مریم مقدس قسم،
‫هیچوقت چیزی شبیه اون ندیده بودم
‫حرکات بدنش خیلی نرم بود
‫مثل فرد استر رقصنده
‫پس الان می‌خوای یه پاچوکو باشی
‫خیلی غرور داره، داداش
‫وقتی ماشین ندزده
‫اگه غرور داشتن، ‫اونجا توی خیابون
‫کنار ما وایمیستادن
‫اون موقع فرد استرت کجا بود؟
‫اینو یادته؟
‫چی؟
‫اون پلیس؟ کل قضیه؟
‫نه واقعاً
‫وقتی تیراندازی شروع شد،
‫همه جا رو دود گرفت، درسته؟
‫تا توی بیمارستان هیچی یادم نیست
‫یادت نیست کی تیر خوردی؟
‫نه، خدا رو شکر
‫نمی‌دونی کی بهت شلیک کرد؟
‫احتمالاً تو بودی ‫احمق حرومزاده
‫کار تیاگو بود
‫اونجا...
‫یه پلیس روی زمین افتاده بود،
‫و تو می‌خواستی...
‫یا مریم مقدس
‫رائول،
‫داشتی همه‌شونو می‌کشتی
‫تیاگو اومد سمتت. داشت فریاد میزد
‫فکر نکنم صداشو می‌شنیدی
‫یه چیزی بهت بگم
‫اگه یه پاچوکو بود،
‫به خاطر کاری که کرد، ‫گلوشو می‌بریدم
‫اون برادرته
‫باید بهش احترام بذاری
‫فکر کردی خودش ‫همچین چیزی رو می‌خواسته؟
‫خدای من
‫ترجیح میدم توی این دنیا ‫هر کوفتی باشم به جز تیاگو
‫اون یکی از ما نیست
‫یکی از اونا هم نیست
‫اون یه پلیسه. یه مکزیکیه
‫خودشم نمی‌دونه چه کوفتیه
‫می‌خوای بری جهنم پسر؟
‫توی چشماش نگاه کن...
‫و باهاش مهربون باش
‫من خسته‌ام
‫بذار یه کم بخوابم. باشه؟
‫برو دنبال پاچوکو بازی‌هات
‫خیلی دوست دارم کون لاغرتو
‫توی اون کت و شلوار احمقانه ببینم
‫بیداری؟
‫آره
‫سلام
‫امروز حالت چطوره؟
‫فکر نکنم تا این حد ‫بخوام شهردار باشم
‫یه کم پیشگیری لازمه قربان
‫بعد از برنامه ناهار،
‫که باید سالاد والدورف بخورین
‫و از نون پرهیز کنین،
‫یه مصاحبه رادیویی و ‫یه جلسه کمیته منطقه بندی دارین،
‫و بعد امشب، شام رو
‫با شرکت «توسعه ویا هرموسا» می‌خوریم،
‫که باید یه استیک کوچیک بخورین ‫بدون سیب زمینی
‫شرکت توسعه ویا هرموسا؟
‫بزرگراه، قربان
‫دوستای آلمانی‌مون
‫باید بگم، با اون همه سر و صدایی که ‫بعد از کنفرانس خبری درست شد
‫حس خوبیه که بالاخره توجهی که ‫لیاقتش رو داشتم به دست آوردم
‫حالا که گفتین، قربان...
‫همونطور که گفتین، ‫الان بیشتر مورد توجه مردم هستین
‫پس باید یه کم حواستون ‫به رفتار و گفتارتون باشه
‫چطور مگه؟
‫منظورم اینه که زندگیتون ‫الان بیشتر توی چشمه
‫با محتاط باشین و
‫بهونه دست دشمنتون ندین
‫باید درست رفتار کنین
‫قول میدم از سبد نون دوری کنم
‫صبح بخیر، جناب نماینده شورا
‫اوضاع خیلی آشفته‌ست، مگه نه؟
‫خانم نماینده، بک
‫چی شده که بهمون افتخار دادین؟
‫یه کار کوچیک در مورد کمیته حمل و نقل،
‫اگه اشکالی نداشته باشه که
‫مزاحم رژیم سختتون بشم
‫- اگه ممکنه تنهامون بذارین خانم مالون ‫- اون می‌مونه
‫اون یونیفورم خونی
‫کار محشری بود ‫خیلی خلاقانه بود
‫قسم می‌خورم، هر وقت رادیو رو روشن می‌کنم
‫صدای دلنشین شما رو می‌شنوم
‫هرکس بود فکر می‌کرد شما شهردارین
‫وقتی مردم صدای آدمی صادق رو بشنون،
‫می‌خوان بیشتر بشنون
‫و حالا فکر می‌کنین می‌تونین اون جاده رو
‫روی قبر 4 تا پلیس و 8 تا مکزیکی مرده بسازین
‫بله خانم
‫من بهش میگم التیام زخم‌های این شهر
‫به وسیله بتن و آسفالت
‫اگه فکر می‌کنین بهتون اجازه میدم
‫شورای شهر لس‌ آنجلس رو
‫تبدیل به رایش سوم کوچیک خودتون کنین،
‫خیلی در اشتباهین آقا
‫وقتی تو هنوز شیر مامانتو می‌خوردی
‫من با فاشیست‌های عوضی مثل تو می‌جنگیدم
‫دنبال جنگ هستی، عزیزم؟ ‫الان یکی داری
‫راستی، و تغییر نام اون بزرگراه
‫به بزرگراه یادبود غربی مینارد
‫مگه از روی جنازه‌ام رد بشی
‫هر طور راحتی
‫پس من به سمت چپ استیج میرم
‫تو همینجوری آهنگ می‌زنی ‫تا وقتی به اون علامت برسم
‫و بعد من میگم،
‫«ولی خداوند همیشه کار رو ‫برامون آسون نمی‌کنه، مگه نه؟»
‫فلان، فلان، فلان ‫همینجوری حرف می‌زنم
‫اون می‌تونه صعود به کوه رو
‫به یه سفر دشوار تبدیل کنه،
‫پس هر وقت شک به دلتون افتاد،
‫به اون سرود آسمانی گوش بدین
‫و اینو یادتون باشه
‫♪ ممکنه پیش رو مشکلی باشه ♪
‫♪ اما وقتی که مهتاب وجود داره، و موسیقی ♪
‫♪ و عشق و عاشقانه‌ها ♪
‫♪ بیایین با موسیقی و رقص روبرو بشیم ♪
‫عالیه باب، من باید برم
‫فردا با پسرها کار رو تموم می‌کیم
‫باید کل آهنگ و موعظه رو اجرا کنی
‫با برنت، وقت پرو لباس دارم
‫یه لباس دیگه؟
‫دوست دارین ظاهرم خوب باشه، مگه نه؟
‫خب، کی برمی‌گردی؟
‫من برنامه ریزی کرده بودم...
‫نمی‌دونم
‫فکر کنم می‌خواد ‫چند تا مدل جدید بهم نشون بده
‫رندالف می‌تونه برسوندت
‫خودم می‌رونم، ممنون ‫فردا می‌بینمت
‫مالی جون
‫رندالف باید برسوندت
‫محض رضای خدا
‫من به فکر امنیتت هستم، عزیزم
‫هیچکس منو نمی‌دزده، قسم می‌خورم
‫ببین، عینک می‌زنم، کلاه می‌پوشم
‫فقط می‌خوام برم پروی لباس مادر
‫عزیزم، نگران نباش
‫زود برمی‌گردم
‫تو یه حساب کتابت ادامه بده
‫خب، اینو ببین آقای هزلت
‫صبح بخیر پسرم ‫می‌خواستم اگه میشه با هم حرف بزنیم
‫- لطفاً بیا بریم اونطرف ‫- چی؟
‫چیزی ازم نپرس ‫مامورم و معذور
‫رئیسم می‌خواد توی پاسگاه تو رو ببینه
‫چرا؟ مشکلی پیش اومده؟
‫یه کار معمولیه ‫نمی‌دونم
‫بفرما
‫وظیفه ما نیست که بپرسیم چرا، درسته؟
‫وسط مرخصیت هم کار می‌کنی
‫جالبه
‫اوضاع...
‫برادرت چطوره؟
‫خوبه قربان
‫برو خونه کارآگاه
‫دلیل داشت که چند روز بهت مرخصی دادیم
‫بله قربان
‫اینا تا دوشنبه هم هنوزم مُردن
‫منم مثل تو باید خودم یاد می‌گرفتم
‫روی پرونده فلورانس مور کار کردم
‫یه دختر کوچولوی 12 ساله بود
‫نمی‌تونستم از فکرش بیام بیرون
‫قاتل دست‌ها و پاهاشو قطع کرده بود...
‫و چشماشو با سیم باز نگه داشته بود
‫با همچین چیزی ‫چطور شب خوابت می‌بره؟
‫چطور خوابتون می‌برد؟
‫قرص خواب سکونال
‫چندتا باهم
‫کشوی بالای سمت راست میزم
‫هر وقت لازم داشتی
‫حالا برو خونه
‫کارآگاه وگا؟
‫خانم فینیستر
‫میشه حرف بزنیم؟
‫بله، البته
‫می‌خواین بریم داخل؟
‫نه، نه. همینجا خوبه
‫چه کمکی ازم برمیاد؟
‫برای برادرتون دعا می‌کردم
‫می‌دونم این هفته ‫خیلی براتون سخت بوده،
‫و... واقعاً براتون متاسفم
‫کسی برای آمرزشش اومد؟
‫نه، اون حالش خوب شد ‫یعنی... به هوش اومد
‫خداوند رو شکر ‫چه کارهای بزرگی می‌کنه
‫باید سوار اتوبوستون بشین
‫نه مشکلی نیست
‫زیاد از این کارها نمی‌کنم
‫نشستن کنار پلیس‌ها، توی ایستگاه اتوبوس؟
‫منظورم تنهایی بیرون اومدنه...
‫اونم با شلوار
‫امروز تعطیلی؟
‫من هیچوقت تعطیلی ندارم
‫همیشه کار هست. مگه نه؟
‫ارواح بینوا زیادن
‫فراموش کردنشون سخته
‫توی ذهنت می‌مونن
‫فرمانده‌ام پیشنهاد داد قرص سکونال بخورم
‫نمبیوتال بهتره
‫تاحالا آرزو کردی کاش یکی دیگه بودی؟
‫یعنی، کاملاً یه آدم دیگه؟
‫مثلاً یه شیخ عرب؟
‫نه، مثلاً یه آدم معمولی
‫که هیچوقت اسم نمبیوتال رو نشنیده
‫که می‌تونه راحت بره فروشگاه
‫و هرچی خواست بخره، مثل بقیه
‫نه مثل یه آدم عجیب غریب
‫تو عجیب غریب نیستی
‫اوه...
‫معلومه که هستم
‫بزرگ شدم که باشم،
‫دور و برم پر از مذهبی‌های مارباز
‫و آدمای شیاد بود
‫و من، با معصومیت آواز می‌خوندم
‫خواهر مالی کوچولو
‫بعضی وقتا می‌خوای فقط مالی باشی
‫تو همیشه می‌خوای کارآگاه وگا باشی؟
‫بعضی وقتا دوست نداری که...
‫ببخشید. اسم کوچیکت رو یادم نمیاد
‫سانتیاگو. تیاگو
‫آره
‫بعضی‌وقتا، میگم کاش فقط تیاگو بودم
‫تا جایی که یادمه،
‫یه زمانی، آدم نجیبی بود
‫پس من بهت میگم تیاگو
‫خیلی وقتتون رو گرفتم
‫ببخشید. فقط می‌خواستم...
‫صبر کن
‫دوست داری یه آدم دیگه‌ باشی؟
‫فقط برای امروز؟
‫آره، به دانشگاه فکر کردم
‫مثلاً بورسیه فوتبالی. نه؟
‫به نظرت مهاجم خوبی نیستم؟
‫- ما کجاییم؟ ‫- چی؟
‫آره. اینجا خوبه
‫پیاده شو پسر
‫نه
‫احمق نباش
‫نه
‫آخ!
‫من چیکار کردم؟
‫دوشنبه یه شام خوشمزه خوردی؟
‫توی اون رستوران ایتالیایی
‫با دوستای آلمانیت؟
‫چند تا ژاپنی هم بهشون اضافه کنی ‫جمع نیروهای محور، جمع میشه. نه؟
‫چرا در موردش برام نمیگی؟
‫اونا منو می‌کشن
‫پس فکر کردی من دارم چیکار می‌کنم؟
‫دزدیدمت، دندوناتو شکستم،
‫با لگد زدم تو دماغت،
‫و الان می‌خوام از این صخره بندازمت پایین
‫که کایوتی‌های لعنتی بخورنت
‫به خدا قسم که می‌خورنت
‫پس بجنب
‫این بهترین اتفاقیه ‫که توی این هفته برام میفته
‫پس برام تعریف کن
‫من یه پلیسم
‫اینجام که ازت محافظت کنم
‫بجنب، مجبورم نکن بهت آسیب بزنم
‫منم بدترین هفته زندگیم رو داشتم
‫و باور کن وقتی یه یهودی این حرفو می‌زنه،
‫واقعاً داره راستشو میگه
‫می‌دونی الان توی آلمان چه خبره؟
‫واقعاً که آدم شوخی هستی
‫تاحالا اسم ورنر فون براون رو شنیدی؟ ‫[پدر موشک‌سازی آلمان]
‫تو بهم بگو
‫- سه تا شلیک؟ ‫- خیلی‌خب، سه تا شلیک دارم
‫سه تا دیگه بزنی، ‫یه ملوان زبل بهت میدم
‫یه ملوان زبل می‌خوای؟
‫
‫چه دختریه که نخواد؟
‫خیلی با خودت حال می‌کنی، مگه نه؟
‫مبارکه
‫چه قشنگه
‫بعد از تولد هفت سالگیم بود
‫زیاد نمی‌تونستیم جایی بریم
‫ولی پدرم تونست ‫پول کرایه اتوبوس رو جور کنه
‫و همه‌مون رو آورد اینجا
‫قسم می‌خورم برامون مثل ‫قصه‌های هزار و یک شب بود
‫پول نداشتیم بلیط بازی‌ها رو بخریم،
‫ولی مهم نبود
‫برادرم توماس و خواهرم جینا
‫اون موقع زنده بودن
‫بهترین روز زندگیم بود
‫چه اتفاقی براشون افتاد،
‫ببخشید که می‌پرسم
‫وبا
‫همه‌جای ال باریو شیوع پیدا کرده بود
‫همه‌مون مریض شدیم
‫ولی بعضی‌هامون خوب شدیم
‫خیلی متاسفم
‫لورا، خانم برنسون هنوز نیومده؟
‫نه قربان، ولی خانم وین زودتر اومدن
‫به خونه خانم برنسون زنگ زدی؟
‫آره. جواب نمیده
‫خانم وین رو بفرستم داخل؟
‫آره لطفاً
‫نه
‫بقیه نوبت‌های امروزم رو لغو کن
‫قربان؟
‫آره تا آخر روز
‫ممنون لورا ‫دیگه کاری باهات ندارم
‫فرانک؟
‫چی شده؟
‫مادرت کجاست؟
‫حالتون خوبه؟
‫خانم برنسون، دکتر کرافت هستم
‫خانم برنسون؟
‫وای خدا من
‫یه کم دیگه چونه‌ت رو بیار بالا
‫امیدوارم زیاد سوزش نداشته باشه
‫«سوزش»
‫خیلی آمریکایی شدی
‫می‌دونین که آقای برنسون ‫نمی‌تونه خشمش رو کنترل کنه
‫فرانک عصبانیش می‌کنه
‫فرانک رو فرستادم بیرون تا نفهمه
‫ولی... می‌فهمه
‫خب دیگه چونه‌ت رو بیار پایین. ممنون
‫امروز خیلی احمقانه بود
‫فرانک شرایط سختی توی مدرسه داره
‫با بقیه پسرها قاطی نمیشه
‫با یهودی‌ها
‫کتکش می‌زنن و اسم روش می‌ذارن
‫آقای برنسون بهش میگه جلوشون وایسه
‫کتکشون بزنه
‫من بهش میگم نه، ‫فرانک برای این کارا خیلی کوچیکه
‫می‌دونین که چقدر مریضه
‫اون پسر قلبمو به درد میاره
‫همه دار و ندارم اونه
‫اینجا، این خونه...
‫اینجا آمریکاست
‫چه اهمیتی برام داره؟
‫اوضاع بهتر میشه
‫اون اوایل که بعد از جنگ اومده بودم اینجا،
‫روزای خیلی سختی بود...
‫ولی دوستانی پیدا کردم،
‫دوستان آلمانیم
‫بهم اجازه میدی ‫به اونا معرفیت کنم؟
‫امیدارم بذاری
‫خیلی با من مهربونی
‫و می‌دونی، پسرم تام،
‫جشن تولدش همین یکشنبه‌ست
‫فکر کنم همسن فرانک باشه
‫شما هم میاین؟
‫فرانک رو بیار تا چند تا دوست پیدا کنه
‫قبول می‌کنی بیای، آره؟
‫خیلی برام ارزش داره فرانک
‫خب، پس دیگه کارمون تمومه
‫بهتر شدی
‫لطفاً پانسمان رو
‫تا فردا جدا نکن
‫نه، نه
‫نه توی خونه آقای برنسون، نه
‫ببخشید
‫خواهش می‌کنم
‫اگه اینقدر لطف دارین که ما رو دعوت کنین،
‫من و فرانک خیلی خوشحال میشیم
‫که یکشنبه به خونه‌تون بیایم
‫باید برگردیم به دنیای واقعی، ناخدا
‫فکر نکنم ناخدا باشه
‫فقط یه ملوانه
‫در هر صورت، باید ببریش
‫نه مال توئه
‫10 سنت براش پول دادم
‫اون مرد بیچاره رو فریب دادی
‫باید از خودت شرمگین باشی کارآگاه
‫نمی‌تونم ببرمش خونه تیاگو
‫و همچین آدم لاقیدی ‫جایی توی خونه من نداره
‫خواهش می‌کنم. تو رو خدا بگیرش
‫حالا باید مطمئن بشی ‫که همیشه کلی اسفناج داره
‫و...
‫و کلی تنباکو برای پیپش
‫بذار تا پاسگاه برسونمت
‫فکر کنم بخوام یه کم اینجا بمونم
‫می‌خوام یه کم بیشتر طول بکشه
‫چی؟
‫دومین بهترین روز زندگیم
‫مطمئنم که شما
‫از پیچیدگی کارها خبر دارین
‫باید در خفا و بی سر و صدا انجام بشه
‫پس پول از طریق ‫شرکت توسعه ویا هرموسا پرداخت میشه
‫و بعد به من می‌رسه؟
‫اول بین سازمان‌های مختلف خیریه جابجا میشه،
‫ولی جزئیاتش به درد شما نمی‌خوره
‫من از جزئیات خوشم میاد
‫
‫بعد از اون شاتوبریانی که خوردیم
‫دوست ندارم حوصله‌تون رو سر ببرم
‫بجنب، حوصله‌م رو سر ببر
‫جزئیات به شما ربطی نداره
‫ویا هرموسا؟
‫اسم اسپانیایی، یه کم جسورانه ست
‫با توجه به اینکه می‌خوایم ‫محله‌شون رو با خاک یکسان کنیم
‫معنیش میشه خیابان زیبا
‫و چی زیباتر از
‫جاده تحسین‌برانگیز شماست؟
‫مسیر طلایی شما به آینده
‫و اون یونیفورم خونی،
‫آوردن اون بیوه رو دیگه نمیگم...
‫واقعاً آقا، جسارت شما هیچ محدودیتی نداره
‫بخت و اقبال طرف آدمای جسوره، درسته؟
‫کاملاً
‫و جسارتون به اندازه اشتهاتون زیاده
‫بابت شام ممنون آقای گاس
‫ولی فردا سرمون خیلی شلوغه
‫صبر کن، آلکس
‫خانم نماینده بک، ‫بدجوری از من و بزرگراه عصبانی بود
‫از همون روز اول ازم متنفر بود
‫باید یه فکری به حالش بکنیم
‫مثلاً؟
‫هر کار کوفتی که لازمه
‫این میمون پرنده‌ت رو بفرست ‫و اون عوضی رو بکش
‫پس ازمون می‌خواین ‫یه عضو شورای شهر رو ترور کنیم؟
‫آره. همینو می‌خوام
‫فراموش نکنین ‫کی این نمایش رو می‌گردونه رفقا
‫بدون من، شما هیچی ندارین
‫این بزرگراه کوفتی منه، ‫اگه خوشتون نمیاد،
‫می‌تونین شرکت «خیابان زیبا» رو
‫بکنین توی کون زیباتون
‫دوست دارین جمله‌تون رو ‫یه جور دیگه بیان کنین؟
‫بذار روش فکر کنم
‫گوه زیادی نخور، حرومزاده
‫اگر خانم نماینده بک سد راهمون بشه،
‫به روش خودمون بهش رسیدگی می‌کنیم،
‫نه به روش میمونی مضحک شما
‫حالا شما هم باید ‫یه نکته مهم رو یاتون باشه
‫تو یه خیک گوه نفرت‌انگیزی
‫که قراره ازش استفاده‌مو بکنم
‫استعداد خوبی توی سخنرانی‌های
‫عوام‌فریبانه داری
‫اینو اعتراف می‌کنم
‫ولی در عوض، باید اینم بگم
‫من از طرف آدولف هیتلر حرف می‌زنم
‫از امشب حرف نمی‌زنم
‫از هزار سال آینده حرف می‌زنم
‫و وقتی ارتش آلمان نازی
‫توی بلوار سان‌ست رژه میره،
‫تو یا طرف مایی،
‫یا زیر پوتین‌هامون
‫حالا، می‌خوای کدوم باشی، میمون کوچولو؟
‫ببخشید. دیگه بهتون شب بخیر میگم
‫حالا که همچین کاری کردی
‫تا یه هفته باید باهاش سر و کله بزنم
‫می‌دونی که چیکار می‌کنه
‫بذار مالت شکلاتیش رو بخوره
‫توی برلین همه چاق هستن
‫باید گورینگ رو ببینی ‫[فرمانده نیروی هوایی آلمان نازی]
‫کاش فقط یه مالت بود
‫می‌دونی چیه؟
‫شما حرومزاده‌ها به اندازه‌ای که ‫فکر می‌کنین باهوش نیستین
‫آقای چارلتون، قربان، صبر کنین!
‫صبر کنین. بیاین بریم یه نوشیدنی بخوریم
‫بیاین سیاه‌مست کنیم و ‫تف کنیم تو صورتشون
‫برادر عزیزم، باید ملکه رو ببینی
‫هیچکس کنارم نمیشینه ‫مگه اینکه حلقه رو ببوسه
‫هی، رینا
‫با متئو کوچولو آشنا شو
‫ریو صدام بزن بچه جون
‫اونجا خوب رقصیدی
‫آره خب...
‫رقصیدن عالیه
‫این همون حرومیه که گفتم ‫توی بیمارستان دیدمش
‫جلوی رایلی عوضی قد علم کرده بود
‫لب تر نکرد
‫برادرت چطوره رفیق؟
‫خوبه، خوبه. اومده خونه
‫اون پلیسای عوضی، مگه نه؟
‫با تیر زدن توی سرش
‫چرا اینقدر طولش دادی که بیای اینجا؟
‫یه هفته پیش همدیگه رو دیدیم
‫باید شب‌ها کار کنم. می‌دونین؟
‫رفیق، کار برای آمریکایی‌های بی‌شعور
‫کی می‌خوای بزرگ شی؟
‫بالاخره اینجایی رفیق
‫مادر مقدس، یه کاری کن
‫من و تو
‫بیا بریم
‫گند نزن بچه جون
‫اینجا چه خبره؟ ‫حالا دیگه میاین توی کت؟
‫هی زورو ‫ببخشید که جشنتون رو خراب کردیم،
‫ولی شماها دارین قوانین ساعت خاموشی رو نقض می‌کنین
‫- کدوم ساعت خاموشی؟ ‫- نشنیدین خانم؟
‫یا هر خری که هستی؟
‫شهر برای شماها ساعت خاموشی وضع کرده
‫از حدود ده دقیقه پیش
‫پس کون سفید
‫و خوشگلتون رو بردارین
‫و برین توی ماشین‌های حمل مجرم
‫همه‌تون میرین زندون رفقا
‫♪ من ملوان زبلم ♪
‫♪ بینهایت قدرتمندم ♪
‫♪ چون اسفناج می‌خورم ♪
‫♪ من ملوان زبلم ♪
‫اون حرومزاده‌های عوضی ‫لباسم رو پاره کردن
‫بعضی‌وقتا پلیس‌ها تیغ میارن ‫تا لباسامون رو پاره کنن
‫تا دیگه پاچوکو نباشیم، مگه نه؟
‫عزیزم من یه پاچوکوی مادرزادم
‫که توی ویلشیر جولان میده
‫ولی تو سفید پوستی
‫زبونتو گاز بگیر
‫پدر و مادرم اهل سویل اسپانیا هستن
‫توی مکزیک به دنیا اومدم
‫و وقتی سه سالم بود اومدیم به لس آنجلس
‫پس آره. واقعاً مکزیکی نیستم
‫اسپانیایی‌ام
‫حالا دیگه میان توی کت؟
‫خدایا، بعدش می‌خوان چیکار کنن؟
‫بعدش ما رو می‌کشن
‫مثل کشتار بزرگراه بلودر
‫همینطور بود
‫مثل سگ بهمون شلیک می‌کردن
‫اگه تانک هم داشتن، از رومون رد می‌شدن
‫فکر نکن ندارن
‫برادر، کی قراره دست به کار بشیم؟
‫- باید باهاشون بجنگیم ‫- با کی بجنگیم؟
‫- فکر کردی کی؟ ‫- پلیسا؟
‫آمریکایی‌های لس آنجلس؟
‫دیگه چه بلایی باید سرمون بیارن، ریکو؟
‫میان توی محله ما،
‫میان توی کلابمون ‫کتکمون می‌زنن،
‫به یه دلیل تخمی میندازنمون زندون
‫و ما چیکار می‌کنیم؟ ‫چطور باهاشون می‌جنگیم؟
‫یه جا میشینیم، کیفشونو می‌زنیم ‫ماشینشونو می‌دزدیم
‫پس غرورمون کجا رفته؟
‫باید یه ذره از اون رویای آمریکایی هم مال ما بشه
‫- رویایی آمریکایی مال ما نیست ‫- دقیقاً مال ماست
‫هر کاری لازمه می‌کنی ‫راهتو به بالا باز می‌کنی
‫از مغزت استفاده می‌کنی ‫از هوشت استفاده می‌کنی
‫هیچکس چیزی بهمون نمیده ریکو
‫پس باید مجبورشون کنیم
‫اول مجبورشون می‌کنیم نگاهمون کنن
‫بعد کاری می‌کنیم ازمون بترسن
‫ما همه پاچوکو هستیم
‫ما مکزیکی هستیم
‫ما آزتک هستیم ‫ما رنگین پوستیم
‫ایتالیایی هستیم ‫اسپانیایی هستیم
‫پستیم ‫غیر اصیلیم
‫هرچیزی هستیم که ازش می‌ترسن،
‫و اون بیرون می‌رقصیم
‫جوگیر نشو مامانی
‫پسر کوچولومون رو می‌ترسونی
‫راست میگه
‫یه چیکانو چی داره؟
‫پوستش
‫بذار از پوست برات بگم رفیق
‫وقتی به دنیا اومدم ‫مثل یه آشغال انداختنم بیرون
‫مادرم یه معتاد همیشه مست بود
‫پدرم... کی می‌دونه کی بود؟
‫لعنت، من برای زنده موندن ‫توی این شهر هر کاری کردم
‫دزدی کردم. فاحشگی کردم
‫آشغالای یه سفیدپوست رو ‫درست بیرون رستورانش خوردم
‫بعد یه روز، با یه نفر آشنا شدم
‫پاپا پاچوکو اهل خوارز
‫اینو بهم داد
‫حالا به پوستی که دارم افتخار می‌کنم،
‫به سبک زندگیم
‫و نمی‌خواهم همه اینا رو از دست بدم
‫توی یه جنگ دیوانه‌وار با آمریکایی‌ها ‫که هیچوقت توش برنده نمیشیم
‫- پس هیچ کاری نکنیم؟ ‫- چطور بهشون ضربه بزنیم؟
‫چطور باید این کارو بکنیم؟
‫لس آنجلس رو غرق خون می‌کنیم
‫می‌دونی 90 سال پیش چطوری بود؟
‫همینجایی که الان وایسادیم؟
‫اینجا مکزیک بود
‫اینجا شهر ماست ریکو
‫ما تاسیسش، درستش کردیم
‫ما ساختیمش ‫پس خودمون پسش می‌گیریم
‫قبل از اینکه بی‌گدار به آب بزنیم،
‫بیا به این پسر پرواز یاد بدیم
‫ممنون که اومدی همکار
‫برای رفیقم یکی از همینا بیار سمی
‫اصلیش رو بیار ‫نه از اون آشغالای دست‌ساز
‫- گیملت دوست داری؟ ‫- تاحالا نخوردم
‫خدا رو شکر که منو دیدی ‫بدجوری طفلکی بودی
‫ازش خوشت میاد
‫پر از ویتامین سی هم هست ‫اینم یه مزیتش
‫خب... می‌خوام چند روز برم مرخصی
‫اوه. خیلی خب
‫چند سالیه مرخصی نرفتم
‫فکر کنم هیچوقت نرفتم ‫کلی طلب دارم
‫کجا میری؟ از شهر میری؟
‫معلومه که نه ‫متنفرم که از لس آنجلس برم
‫ولی باید یه رفیقم به اسم آنتون رو خاک کنم
‫هیچکسی رو نداره ‫نه زنی نه فامیلی
‫جنازه بدبختش روی زمین می‌مونه
‫پس من می‌خوام ترتیبش رو بدم
‫کار خوبی می‌کنی
‫آره
‫من و همه یهودی‌های ماتمزده
‫خیلی شلوغ میشه
‫آره؟ نوشیدنی بهشتیه رفیق
‫وقتی بمیری و بری بهشت ‫از اینا میدن بخوری
‫توی بهشت کمبود ویتامین سی نداری
‫اوه، راستی،
‫خواهر مالی، با هزلت رابطه داشته
‫همه‌اش اینجاست
‫حساب‌های کلیسا و قراردادهای املاک و مستغلات
‫از دفتر هزلت برداشتم
‫آشیانه‌ی عشقش رو توی مالیبو می‌خره،
‫ولی از پول کلیسا استفاده می‌کنه،
‫که معاف از مالیاته
‫دردسر زیادی می‌کشه تا مخفیش کنه،
‫به نظرم برای این بوده که ‫نمی‌خواسته مادر اژدها چیزی بفهمه،
‫و دلیلش چیه؟
‫تا بتونه هر وقت خواست، با دخترش بخوابه
‫بهت که گفتم دختره فریب‌کاره
‫- مطمئن که نیستی ‫- معلومه که هستم
‫تنها دلیلی که مردها چیزی رو مخفی می‌کنن
‫یا پوله یا زن
‫و هزلت پول زیادی داشته
‫کیف رو با خودت ببر
‫تو پیگیرش شو و ‫بهم بگو اشتباه می‌کنم
‫ظاهراً یه مظنون جدید داریم همکار
‫همون داستان قدیمی
‫همیشه پای یه زن در میونه
‫هی
‫تو که چرب‌زبونی‌هاش رو باور نکردی؟
‫هنوز باور دارم
‫خب، بزرگ شو
‫دنیای پلیدیه
‫و فقط من و تو می‌تونیم نجاتش بدیم
‫دو تا دیگه بیار سمی
‫ترجمه از ایلیا
‫ما را در تلگرام دنبال کنید ‫@EILIAsub